این بهترین چیزه !!!

چند روزه که بدجوری با خودم درگیر شدم و هر چی بیشتر فکر میکنم کمتر پیدا میکنم . نه این  که نباشه ، هست ولی کمیابه . من میگم تو دنیا هیچ چیز قشنگتر از این نیست که آدمها ،  همدیگر رو ، فقط واسه خاطر وجود خودشون دوست داشته باشند و نه هیچ چیز دیگه .  من میگم دوست داشتن نباید تاریخ مصرف داشته باشه ! اگر کسی رو دوست دارید ، خود  خودشو دوست داشته باشید و اگر شما رو دوست دارند ، کاری کنید که خود خودتون رو دوست  داشته  باشند .  ولی چیزی که من دیدم و برام مثل روز روشنه اینه که اگه یک سری از  وابستگیها نباشه ، خیلی از این دوست داشتن ها ، پذیرائی ها ، مهمونی دادنها ، قربون صدقه  رفتن ها ، احترام   گذاشتن ها ، سر فرود آوردنها و ... رنگ می بازه و از بین میره . خوب فکر  کنید و به من پاسخ  بدید . چند تا استاد دانشگاه سراغ دارید که اگه یک روز تو خیابون دیدید ،  فوری از تو تاکسی  پیاده بشید و با خوشحالی بهش سلام کنید . چند تا رئیس میشناسید که  پس از بازنشستگی ، باز هم  کارمندا و همکارها ،  احوالشو بپرسند . کدوم درجه دار رو دیدید  که بدون یونیفورم به مدرسه فرزندش یا اداره ای جائی رفته باشه و نگفته باشه که من فلانی  ام . من میگم باید به رفتارهای یک آدم  احترام گذاشت نه به عنوانهاش . بیائید اگر یک نفر رو  دوست داریم ، وقتی که به هر دلیل اون وابستگیها از بین رفت ، باز هم دوستش داشته باشیم . اینهمه پراکنده گوئی من  هم دلیل داره و  اون اینه که دلم بدجوری شکست وقتی دیدم یک آدم تا وقتی که زنش زنده بود روی سر و  چشم  خانواده همسرش جا داشت و وقتی که زنش دیگه نبود ، سر کوچه پدرزن سابقش تو سرما  ایستاده بود تا دخترش رو موقع مدرسه رفتن ببینه . از کله سحر اونجا بود و کلاه رو جوری رو  سرش کشیده بود که کسی اونو نبینه و شاید هم از  سرما بود ! . حتی اجازه نداشت یک تلفن  بزنه و احوال دخترشو بپرسه . چرا ؟ چون رفته بود و یک زن دیگه گرفته بود . چون زمانی که دوستش  داشتن ، بخاطر خودش نبود . زمانی که  بهترین غذاها رو براش درست میکردند برای وجود خودش  نبود . چون اون حتی نمیتونست از فرزند خودش هم سرپرستی کنه . بخدا خیلی بیشتر دلم گرفت وقتی کــه فهمیدم اون دخـتـره  اونـروز صبـح کـلاس نـداشته و بـاید بعـدازظهـر میرفتـه مــدرسه . . . 

کاست جدید سراج

وای خدای من ، چه کیفی داره !! برای انجام یک کار اداری ساعت ۸ صبح از میدون انقـــلاب
رد بشی ، تو اون اوج شلوغی ، روی شیشه نوار فروشی ، بین اون همه عکس خواننده های جور و ناجور ! چشمت به رخ زیبای حسام الدین سراج بیفته که با یک پیراهن آبی خوشگل داره بهت نگاه میکنه ، همونجا میخکوب بشی ! یادت بیفته که ممکنه پس از دو سال و نیم سه سال دل به دریا ! زده باشه و یک نوار جدید ...آخ جون ، تو دلت بگی : ای خدا !! یعنی میشه ؟!! و بدون درنگ از روی نرده ها بپری اونور و نگاهی به پوستر بندازی و فوری بری تو مغازه و بگی : سلام ، صبح شما بخیر ، ببخشید ! می خواستم اممممم ...  لطفا شش  ! هفت ! نه ببخشید  هشت تا از این نوار جدید آقای سراج می خواستم .. فروشنده یه نگاه به سر تا پات بندازه و با سرگشتگی تمام بگه : بله !!!! چی فرمودید ؟ ..... و وقتی نگاهتو ببینه ، بگه : نه  یعنی می گم براتون کادو بپیچم ؟؟؟ بگی : نه نیازی نیست ، باید یکی یکی پخش کنم بین دوستان .. آرام و قرار نداشته باشی تا وقتی که نوارها رو از فروشنده بگیری و بزنی بیرون .. به خدا انگاری اول صبح دنیا رو بهت  دادند ... شور و حالی داری که نگو و نپرس ... تو مسیر توی تاکسی جلد یکی از نوارها رو باز کنی و ببینی که خیلی چیزها توی جلد نوشته شده که ثابت میکنه اگر کم کار بوده ، بجاش این نوار خیلی پر بار و با ارزشه و اون روزهای کم کاری رو  تلافی  میکنه . ایمان داری که این نوار همه چیز رو ثابت می کنه .. و این بیت رو زیر لب زمزمه کنی ... 
                       اگر دیر آمدم دیر            .....             ولی شیر آمدم شیر 

............................      «  نازنین یار  »  ..............................
                         خواننده        : سید حسام الدین سراج 
                       تکنواز تار        : فرهنگ شریف 
                       آهنگ و تنظیم : مجتبی صادقی 
            روی الف : 
                      نازنین یار      شعر : ساعد باقری     
                      ماهرو           شعر : ساعد باقری
                      خمار مستی ( ساز و آواز همایون ) با غزلی از سعدی 
            روی ب : 
                      اسیر عشق      غزل سعدی 
                      رخ و زلف           مولوی و ساعد باقری 
                      شراب گلرنگ ( ساز و آواز اصفهان ) غزل سعدی 
                      شور شیدایی       شعر : ساعد باقری 
            نوازندگان : 
                         مجتبی میرزاده    : ویلن ، کمانچه 
                         هادی  آرزم         : ویلن  
                         امیر نظری           : ویلن 
                         سینا جهان آبادی : ویلن  
                         امید فتح الهی     : آلتو
                         احمد رضا قربانی  : کمانچه 
                        حمید کاملی        : ویلنسل  
                        جمال جهانشاد     : عود
                        شهریار فر یوسفی: تار
                        محمد ربانی         : تار 
                        کامبیز جهانبخش   : تار ، دو تار ، سه تار
                        سعید قربانی        : سنتور
                        اکبر طغیانی          : سنتور باس
                        داود ورزیده            : نی
                        مجتبی قاضی       : نی
                        ناصر رحیمی         : فلوت
                        فرشید حفظی فرد  : آبوا
                        مجتبی صادقی      : پیانو
                        حسین قربانی       : تارباس ، تنبک
                        محمد افشار پور     : تنبک ، دف 
          تکنوازان :
                        استاد فرهنگ شریف : تار
                        سعید رودباری  :  تنبک
         گروه کر :
                   سودابه شمس ، ریما نوزاد ، شهرام رکوعی ، محمود حسینی خواه
         طراحی و خوشنویسی : امیر صادق تهرانی
          میکس : استودیو بل ، تابستان ۸۲ 
          صدابرداران : ایرج فهیمی ، امید فتح الهی ، صادق نوری

قرار وبلاگی

تو زندگی ۳۵ ساله ، خیر سرم یک بار دل رو به دریا! زدم ، هنر کردم ،  یک پیشنهاد دادم ، خیلی خوش بین بودم ، فکر همه جا و همه چیز رو کرده بودم ، بادی به غبغب انداخته و به تمام دور و بریهام با افتخار گفته بودم ، باورم نمیشد ، مگه میشه ؟ ، بین اینهمه وبلاگ نویس دست کم سه چهار تا هستن که همراهیم کنن ، می خواستم از تنهائی در بیام ، می خواستم یک بار هم که شده توی یه جای گرم و نرم دستمو تو جیبم کنم ! ، می خواستم یک بار هم که شده کاپوچینو بزنم تو رگ ! ، می خواستم وقتی که رسیدیم با صدای بلند داد بزنم : گارسون ... ببین دوستان چی سفارش میدن ! ، خیلی دوست داشتم تو مسیر برگشت بزنم زیر آواز و مثل کسی که شش تا قرص EX رو یکجا انداخته بالا سرمو بچرخونم ، خیلی دوست داشتم وقتی رسیدم خونه همه چی رو واسه مامانم بگم ، خیلی دوست داشتم .... چی ؟ ادامه ندم ؟ اشکتون در میآد !! باشه تا همین جا کافیه .
گفته بودم که روز شنبه ، ساعت و زمان این قرار رو خواهم گفت ، ولی بخدا روم نشد ، چی بنویسم ؟ بنویسم که خودم تنهائی دارم میرم کافه بلاگ ! ، بنویسم ممنون که  اینقدر منو شرمنده کردید! ، بنویسم که در برابر سیل پیشنهادات رسیده غرق شدم ! ، آخه نالوطیها ! من که گفته بودم بلد نیستم ! ، آدرس رو که بلد نبودم هیچی ، کاپوچینو خوردن رو که دیگه هرگز بلد نبودم ! ، )))))) ... حالا که اینجوری شد میخوام به قولم وفا کنم ! ، من که برای شنبه تاریخ نگفته بودم ، همین شنبه آینده ! زمان رفتنم را مینویسم ! مینویسم که میخوام چه جوری ؟ با کی ؟ و با چی ؟ برم ... دیگه خود دانید ! اگه خواستید بیاید ، فقط هول نشید ! ، یکی یکی ، به همه تون میرسه !!!...

ادبیات پشت تریلی !!!

------------------------------------------------------
اگه برای یه دنیا یه نفری ، برای یه نفر یه دنیایی !
ما که تیلیفون نداریم ، تو یه زنگی به ما بزن !
میدونی که اسیرتم ، همیشه تو مسیرتم !

کاپوچینو با نون اضافه ! در یک قرار وبلاگی !

هوای بارونی و زیبای این چند روز گذشته میخواد یک چیزی به ما آدما بگه و اون اینه که اگر میخواهید قرار بگذارید زود باشید بجنبید تا دیر نشده که پشیمونی سودی نداره !.. یکی از دوستان شیرین تر از جانم به من پیشنهاد داده که یک سری به کافه بلاگ بزنیم و آب و هوائی تازه کنیم . از اونجائی که این دوست من یک کوه نمکه ! و آب و هوای فصل پاییز جون میده واسه این کارها ، و به انتخابات مجلس شب هفتم ! دو سه ماهی مونده ، با جان و دل این پیشنهاد رو پذیرفتم . اما یک مشکل بزرگ و چند مشکل کوچک و متوسط دارم که برایم نگرانی بسیاری ایجاد کرده و دوست دارم اینجا با شما در میان بگذارم تا شاید راه حلی براش پیدا بشه . توی این مکان فرهنگی ، خوردنی زیاد پیدا نمیشه و باید با قهــوه ، نسـکافه ، کـاپوچینو و ... دلمون رو خوش کنیم و صدامون هم در نیاد ! . ببینید ! تا همین الآن که بنده در خدمت شما هستم ، بزرگترین خلافم خوردن چای شیرین بوده و توی محله ما از این قرطی بازیها ! خبری نیست . آیا شما میدونید کاپوچینو رو چه جوری باید خورد ؟ با چی میخورندش ؟ اینم مثل شیر و کیک میمونه ؟ ! آیا من با خوردن یکعدد کاپوچینو سیر خواهم شد یا اینکه باید برگردم خونه و باز هم شام مامان رو تناول کنم ؟ ( وای .. تا اون موقع سرد هم شده !‌.. وای خدای من !..) پرسشهائی از این دست دارم که فکر من رو مشغول کرده . در همین جا از شما دوستان گرامی دعوت میکنم که با ما همراه باشید و در این جشن کمدی بزرگ ! شرکت کنید . هفته آینده و در یکی از روزهای میان هفته این کار انجام خواهد شد . شنبه در همین مکان خبر پایانی رو بخونید ..

بار فراق

شورانگیزترین غزلیات سعدی ، غزلهای فراقی است که به بیش از ۱۷ غزل میرسد . هیچ نویسنده و شاعری در هیچ کجای دنیا به این زیبایی از فراق نگفته است . زیبـایی فـراق !!!
اگر نام ؛ خداوندگار عاشقی ؛ را بر سعدی می نهند ، بیش از همه تاثیر این غزلهای فراقی است . فراق سعدی چیست؟ از سنگینی به کوه الوند می ماند ، با درد و داغ همراه است ،
از دیده سیل خون جاری می کنـد ، بـر دل عـاشق می نشیند ، طبیب حاذق نمی شناسد ،
صبح صادق ندارد ، به بیان نمی گنجد ، به زبان نمی آید ، تاب و  توان می فرساید ، شبهای 
بی پایان دارد ، شکیبایی نمی داند و ... 
        جزای آنکه نگفتیم شکر روز وصال                 شب فراق نخفتیم لاجرم ز خیال 
        تو در کنار فراتی ندانی این معنی                 به راه بــادیه داننــد قـدر آب زلال 
                                                  
بار فراق دوستان بس که نشسته بر دلم               می روم و نمی رود ناقـه بــه زیر محملـم
بار بیفکند شتــر ، چون برسد به منزلــی               بار دل است همچنان ، گر به هزار منزلم 
                                                     ------------
شب فراق که داند که تا سحر چند است ؟           مگر کسی که به زندان عشق دربند است
فــراق یار که پیش تو کــاه بــرگــی نیست             بیا و بـر دل مـن بین که کــوه الــونـد است 

دو پیشنهاد

                                              --  گرگ بالان دیده --
 ۱ ) ترکیب گرگ باران دیده که کاربرد دارد به نظر می رسد اشتباه است ! زیرا ابتدا ، گرگ حیوانی است وحشی و بیابانی و به همین سبب کمتر گرگی را می توان یافت که در زندگی باران ندیده باشد ، بنابراین باران دیدن صفتی نیست که آنرا بتوان به گرگی بخشید و دیگر گرگها را از آن مستثنی نمود ، دوم اینکه ، باران دیدن امتیازی برای یک گرگ نیست و تجربه ای به او نمی آموزد .اما کلمه ای نزدیک به نام بالان وجود دارد که در برهان قاطع  چنین معنی شده است  " بالان : تله ، که بدان جانوران گیرند . "  گرگی که یک بار در تله افتاده و ار آن جسته باشد ، کارآزموده و سرد و گرم چشیده شده است و می توان شخص زیرک و دنیا دیده را بدان تشبیه نمود ، چون امتیازی نسبت به دیگران دارد .
                            -- هر سخن جائی و هر نقطه مکانی دارد  -- 
 ۲  ) هر سخن جائی و هر نکته مکانی دارد ، اشتباه است و بجای نکته اگر نقطه بگوئیم بهتر است ، زیرا نکته همان سخن است و هر دو کلمه در معنی نزدیک و برابر هستند و بجای یکدیگر بکار می روند ، ولی نقطه چیزی است که اگر در جایگاه مناسب خود بکار گرفته نشود اشتباه بزرگ در خواندن بوجود می آید و بایستی در جای خود و به اندازه بکار رود .