| |
| چهارشنبه 30 مهر ماه سال 1382 |
| کاریکلماتور |
موریانه وارسته ، چوب اشتباهاتش را می خورد !
وقتی عکس گل محمدی در آب افتاد ، ماهیان صلوات فرستادند !
درختان فقیر ، در پائیز ، بجای برگ ، کوبیده می ریزند !
|
|
| |
| دوشنبه 28 مهر ماه سال 1382 |
| صائب تبریزی ، شاعری با اندیشه ای نوین |
صائب تبریزی ، ( ۹۹۸ - ۱۰۸۳ ) از برجسته ترین شاعران دوره صفویه است .. در تبریز به دنیا امد ، در اصفهان پرورش یافت و دانش اندوزی کرد ، و در سفر به دیار هندوستان ، تجربه ای گرانبها به دست آورد .. بدون تردید وی بزرگترین شاعر سبک هندی است .. یکصد و بیست هزار بیت از اشعار او موجود است .. از ویژگیهای ممتاز سبک هندی ، تصویر سازی های بدیعی است که در شعر صائب به اوج زیبائی می رسد .. تمام بیتهای دیوان وی سرشار از تصاویر زنده و خیال انگیز است که خواننده را به شوق می آورد .. این بیت را بنگرید :
ما زنده از آنیم که آرام نگیریم ............... موجیم که آسودگی ما عدم است
سبکی هنرمندانه و بکر ، اندیشه ای ژرف و انسانی ، زبانی لطیف و تازه ، روحی بزرگ و سرشار از عشق به زندگی از ویژگیهای این شاعر یگانه است .. برای نمونه یک بیت از خیال انگیزترین و زیباترین اشعار او را برای شما خواننده گرامی برگزیده ام ، که بعنوان اشاره ای برای اهل دل کفایت میکند :
دلم به پاکی دامان غنچه می لرزد............... که بلبلان همه مستند و باغبان تنها
|
|
| |
| شنبه 26 مهر ماه سال 1382 |
| شاعری |
| پادشاهی شعر میگفت ، ادعائی هم داشت .. یک روز چند بیت از اشعارش را برای شاعر دربار خود قرائت کرده و نظر او را جویا شد .. شاعر جواب داد : چنگی به دل نمی زند ! پادشاه دستور داد : این نادان را به طویله بیاندازید ! پس از آزادی شاعر ، بار دیگر در مجلسی جدید ، پادشاه شعری خواند و نظر همان شاعر را در باره شعر خود پرسید .. شاعر سر به زیر افکنده و راه خروج را در پیش گرفت ! پادشاه گفت : به کجا میروی ؟ شاعر پاسخ داد : به طویله !!!!! |
|
